نهادهای ثروتمند در ایران به مؤسسات، سازمانها و گروههای اقتصادی اطلاق میشوند که از منابع مالی وسیعی برخوردار هستند و معمولاً منابع مالی آنها به صورت مستقل از دولت تأمین میشود.
هفته وحدت هر سال فرصت دوبارهای است تا مسلمانان، فارغ از مرزهای مذهبی و گرایشهای فقهی، به هویت مشترک خود بازگردند. اما تجربه سالهای گذشته نشان داده که تکرار شعار وحدت، اگر به پشتوانه برنامههای عملی و سیاستهای عادلانه همراه نباشد، نمیتواند شکافهای تاریخی و سوءتفاهمهای فرهنگی را پر کند.
برنامه روز سوم سپتامبر چین که به مناسبت هشتادمین سالگرد پیروزی مردم این کشور علیه ژاپن و جنگ جهانی دوم با عنوان « رژه روز پیروزی چین 2025 » در میدان تیان آن من پکن با رژه بیش از 10 هزار سرباز و رونمایی از دستاوردهای نظامی این کشور در حضور سران 26 کشور جهان ؛ مخصوصا ولادیمیر پوتین و کیم جونگاون، تصویری از شکلگیری دوباره یک بلوک قدرت جدید در جهان را به نمایش گذاشت.
مدارس دولتی که بیشترین جمعیت دانش آموزی را پوشش میدهند، با کمبود امکانات اولیه مانند آزمایشگاه، کتابخانه، وسایل سرمایشی و گرمایشی مواجه هستند. همچنین، تراکم بالای کلاسهای درس (حدود ۴۰ دانش آموز در هر کلاس) کیفیت آموزش را کاهش داده است.
بر اساس آمارهای موجود، میانگین حقوق ماهانه معلمان در ایران بین ۱۵ تا ۳۰ میلیون تومان (معادل ۱۵۰ تا ۳۰۰ دلار با نرخ ارز فعلی) است.
در ایران، بر اساس شاخصهای مختلف کیفیت زندگی و رفاه اقتصادی، درصد افرادی که از زندگی «خوب» برخوردار هستند، محدود است.
صدا و سیما؛ آینهٔ تمامنمای ملت یا بلندگوی یک جناح؟
هیچ حکومتی بدون پشتیبانی و همراهی مردم پایدار نمیماند. مشروعیت و ثبات سیاسی نه تنها بر قدرت نظامی یا منابع مالی استوار نیست، بلکه بیش از هر چیز به میزان اعتماد و رضایت عمومی وابسته است.
بیاییم و امروز را با شناخت بیشتر از استورهای از سرزمین آبشارها و لالههای واژگون مناطق زاگرسنشینان، آغازکنیم.
نفت در تاریخ ایران فقط یک منبع درآمد نیست؛ یک روایت است. روایتی که از حیاط اندرونی قاجار شروع میشود، از دادنهای تاریک امتیازات استعماری میگذرد، و به همت دکتر مصدق در ملی شدن صنعت نفت و دفاع تاریخی او در سازمان ملل بر دودکشهای آبادان قد میکشد، و بر امواج قیمت نفت سوار میشود و سرانجام، دو پار میشود: یک پار در سال ۱۳۵۰ در نیمه دهه ۱۳۵۰ «در طلایی» جهش اقتصادی را به روی کشور میگشاید و پار دیگر در سال ۱۳۸۴ تا ۱۳۹۰ اما هر دو پار، بهجای عبور هوشمندانه، گویی کورمال کورمال وارد اتاقی دیگر میشود: اتاقی پر از سـراب، تورم و تمرکز قدرت.
