این روزنامه نگار نوشت: وقتی یک رئیسجمهور غرق کردن کشتیها را «سرگرمکننده» توصیف میکند، وقتی متحدان غافلگیر و دوستان تحقیر میشوند، وقتی دلایل جنگ با چرخه اخبار تغییر میکند و اقتصاد جهانی به لرزه میافتد—دیگر پرسش این نیست که آیا این ویرانی عمدی است یا از روی بیملاحظگی.
پرسش این است که آیا هنوز کسی، در جایی از جهان، باور دارد که قدرت آمریکا با نوعی حس مسئولیت همراه است یا نه. آنچه من میبینم این است که افراد کمتری و کمتری چنین باوری دارند./ جماران
